X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
زمینی
پنج‌شنبه 15 مرداد‌ماه سال 1383
ببار ای بارون ببار

سلام
این روزها حکم یه مسافرم که حتا وقت نمی کنه کوله اشو باز کنه. هنوز نیومده باید رفت!
فقط اومدم یه چیزی بگم که چند روزه خواب و قرار را ازم گرفته...
بچه که بودم، در جغرافی می خوندیم که دو سوم زمین های ایران بیابانی است خیلی ناراحت می شدم و همیشه به جای جغرافی خوندن داشتم از دریای خزر یک کانالی می کشیدم به بخش های بیابانی تا هم از ازدیاد آب خزر جلو گیری بشه و هم بیابون ها کمی آب داشته باشند و حالا این رویای کودکی با شنیدن این خبر دوباره جون گرفت.حتما شنیدید که کهنوج و جیرفت و ... با خشک سالی، ببخشید بهتره بگم خشک هشت سالی، دست و پنجه نرم می کنن. و این خیلی فجیع تر از زلزله ی بم است. کشاورزانی که درخت های هشتاد ساله ی خرما را از دست داده اند. کسانی که شاهد مرگ تدریجی درختان و به تعبیری فرزندان خودشون هستند. با غ ها و کشاورزی این مناطق رو به مرگ است و واقعا نمی دونم آیا می شود کمکی کرد یا نه؟ شما چی حدس می زنید؟
من تخصصی در این زمینه ها ندارم ولی نمی شه با ایجاد ابر مصنوعی اون طرف ها بارون بیاد؟
کاش می شد یک کمک مردمی بی واسطه به اونا کرد تا شاید بتونن قنات ها و چاه ها را دوباره ترمیم کنند و به آب برسند. هر چی فکر می کنم کاری نمی تونم بکنم جز این که شوخی بچه های کوه را باور کنم وبه عنوان جادوگر قبیله با بغض این ترانه شجریان را فریاد بزنم:
ببار ای بارون ببار
بر کوه و دشت و هامون ببار ...

عناوین آخرین یادداشت ها
خوش آمدید
آرشیو
موضوع بندی
عضویت کاربران بلاگ اسکای
نام کاربری
وبلاگ دوستان در بلاگ رولینگ
تعداد بازدیدکنندگان : 341277